តើដូរ្យដន្ត្រីខ្មែរពីជំនាន់សង្គមចាស់​ មុនឆ្នាំ៧៥
អាចនៅគង់វង់បានយូរប៉ុណ្ណា ?

Jan 2007
by
Vann Chaom Mony, Pol

នេះ​ជា​ប្រធាន​បទ​ដែល​គួរ​អោយ​ព្រួយ​បារម្ភ ព្រោះ​ថា​កាល​ពី​ជំនាន់​សង្គម ខ្មែរ​មាន​ជំនាញ​ជា​ច្រើន​យ៉ាង តាំង​​ពី​​របៀប​ប្រើ​ ឧបករណ៍​ភ្លេង ច្រៀង និង​តែង​និពន្ធ។ ឥឡូវ​នេះ វិស័យ​ទាំង​នេះ​ចុះ​ទាប​មែន​ទែន ដោយ​សារ​យើង​ខ្វះ​សាលា​អប់រំ ក៏​ដូច​ជា​ខ្វះ​វិទ្យា​ស្ថានសំរាប់​​អភិរក្ស បើ​ទោះ​បី​ជា វិស័យ​បច្ចេកទេស​ថ្មី​ផ្នែក​ពត៌មាន​វិទ្យា​បាន​រាល​ដាល​មក​ដល់​ស្រុកខ្មែរ​យើង​ក៏​ដោយ​ចុះ។

បច្ចេកទេស​ពត៌មាន​វិទ្យា បើ​តាម​ទ្រឹស្តី វា​អាច​ផ្តល់​សារប្រយោជន៍​ដល់​ការ​ថត​ចំលង​នូវ​បទ​ចំរៀង​ចាស់ៗ អោយ​ទៅ​ជា​លក្ខណៈ​ស៊ីឌី​ឬMP3 ដែល​អាច​រក្សា​ទុក​​បាន​យូរ ហើយ​នៅ​រក្សា​លក្ខណៈ​ដើម។ ប៉ុន្តែ​នៅ​ក្នុង​ការ​អនុវត្ត​ពិត​ប្រាកដ គេ​ក៏​អាច​យក​បទ​ចំរៀង​ចាស់ៗ​ទាំង​នោះ ទៅ​លុប​សំលេង​ភ្លេង​ដែល​មាន​ស្រាប់ ហើយ​កែ​អោយ​បាត់​លក្ខណៈ​ដើម​​ផង​ដែរ។ ដូច​ដែល​យើង​ឃើញ​មានបទ​​ពិសោធន៍​ឥឡូវ​នេះ យើង​ពិបាក​នឹង​រក​បទ​ចំរៀង​ពី​សង្គម​ណា​មួយ ដែល​ឮ​ភ្លេង ឧបករណ៍​ដើម​របស់​វា​ណាស់។​ ម៉្យាង​ដោយ​សារ​បទ​ចំរៀង​ទាំង​នោះ​ត្រូវ​ចំលង​ពី​ខ្សែ​អាត់​ឬ​ថាស់​ចំរៀង​ចាស់ ប៉ុន្តែ​បញ្ហា​ធំ​បំ​ផុត​គឺ​មក​ពី​ក្រុម​ហ៊ុន​ថត​ចំ​រៀង​មួយ​​ចំនួន​បាន​យក​មក​លុប​ឧបករណ៍​ដើម ហើយ​លេង​ឧបករណ៍​ថ្មី​ជាន់ពី​លើ​ដែល​ខុស​ពី​ន័យ​ដើម។ ការ​ធ្វើ​របៀប​នេះ នាំ​អោយ​បាត់​មនោសញ្ជេតនា​ដើម​នៃ​បទ​ចំរៀង​ ព្រម​ទាំង​បាត់​របៀប​ផ្គុំ​ឧបករណ៍ (Arranging and Voicing) ដែល​ជា​លក្ខណៈ ពិសេស​សំរាប់​ខ្មែរ​ជំនាន់​នោះ​ផង​ដែរ។ ការ​ធ្វើ​បទ​ចំរៀង​ជំនាន់​ដើម អោយ​ទៅ​ជា​ការ៉ាអូខេ​ ជា​មធ្យោបាយ​មួយ​ល្អ​ដែរ​ ក្នុង​ការ​ទាក់ទាញ​ក្មេង​ជំនាន់​ក្រោយ​ អោយ​​ស្គាល់​តំលៃ​នៃ​រៀមច្បង​ជំនាន់​ចាស់ ប៉ុនែ្ត​វា​ក៏មាន​ផល​វិបាក​ដូច​រៀបរាប់​ខាង​លើ​ផង​ដែរ។​

ឥឡូវ​នេះ​វា​សឹង​តែ​ហួស​ពេល​ទៅ​ហើយ​ក្នុង​ការ​ប្រមូល​បទ​ចំរៀង​ចាស់ៗ​យក​មក​រក្សា​ទុក ពី​ព្រោះ​បទ​ចំរៀង​ទាំង​នោះ​ត្រូវ​បាន​កែ​ឆ្នៃ​អស់​ទៅ​ហើយ ម៉្យាងអស់លោកដែលកើតទាន់ពីសម័យសង្គម ដែលជាឯកសាររស់ ក៏កាន់តែមានវ័យចាស់ណាស់ទៅហើយដែរ​​។ មធ្យោបាយ​ជា​បន្ទាន់​ គឺ​យើង​ត្រូវនាំ​គ្នា​ចំលង​(Transcribe)ទំនុក​ច្រៀង​និងបទភ្លេង​ទាំងនោះ​ទុក។ ការ​ចំលង​បទភ្លេង​និង​ទំនុក​ច្រៀង​នេះ​ពុំ​មែន​ជា​ការ​ងាយ​ស្រួល​ទេ ពីព្រោះ​បទ​ចំរៀង​ទាំង​នោះ​​ត្រូវ​ចំលង​ពី​ខ្សែអាត់​ចាស់ៗ ហើយ​មាន​ក្រុមហ៊ុន​សម័យ​​​ឥឡូវ​លេង​ឧបករណ៍​ជាន់​ពី​លើ​ផង​។ ប៉ុន្តែ​យើង​ត្រូវ​តែ​ព្យាយាម​ តាម​តែ​អាច​ធ្វើ​បាន​ ពីព្រោះក្មេងជំនាន់ក្រោយ ដែលតែងតែបានឮកាន់តែតិចតួចនូវបទ​ភ្លេងទាំងនោះ ​មិន​ងាយ​នឹង​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ក្នុង​ការ​ចង​ក្រង​ឯកសារ ទុក​ឡើយ។​ ដូច្នេះហើយ​បាន​ជា​ខ្ញុំ បើកនូវទំពរ័វិបសាយដូរ្យតន្ត្រីមួយ សំរាប់កត់ត្រាទុក នូវអត្ថបទភ្លេង​និង​​​ទំនុក​ច្រៀង​ទាំង​នេះ​។ ទោះ​បី​ខ្ញុំ​មាន​ជំនាញ​តិច​តួច ​ក្នុង​ការ​សរសេរ​ភ្លេង​ក៏ដោយ​ ​ប៉ុនែ្តខ្ញុំបាន​សរសេរ​យ៉ាង​ប្រុង​ប្រយ័ត្នបំផុត ហើយ​ដោយ​ប្រើ​បច្ចេកទេស​កុំព្យូទ័រ ខ្ញុំអាចថតសំលេងភ្លេង​ដែល​ខ្ញុំ​សរសេរ​បាន​នេះ ជាឯកសារMP3 សំរាប់យកទៅ​ផ្ទៀង​ផ្ទាត់ ជា​មួយ​បទ​ភ្លេង​ពី​ដើម​។​​

សរុប​មក ដូរ្យដន្ត្រី​ខ្មែរ​ពី​ជំនាន់​សង្គម​ចាស់​ អាច​គង់​វង់​នៅ​​បាន​យូរ​ ឬ​ក៏​បាត់​បង់​ ក៏​អាស្រ័យ​តែ​យើង​ក្នុង​ជំនាន់​នេះ​ ដែល​អាច​នៅ​មាន​​សល់​ អ្នក​រស់​នៅ​ពី​សង្គម គ្រាន់ជាឯកសារ​រស់ ហើយ​រួម​គ្នា​ការពារ​កេរ្តិ​ដំណែល​នេះ​ទាំង​អស់​គ្នា បើ​ពុំ​នោះ​សោត​ វា​នឹង​បាត់​បង់​ទៅ​ នៅ​​ក្នុង​ជំនាន់​ទសវត្ស​នេះ​តែ​ម្តង​។​​ ​​